اتصال بست راد شماره یک پروفیکس (PBC-408)

معرفی محصول

«اتصال بست راد شماره یک پروفیکس» یک قطعه کلیدی در سیستم‌ های ساپورت مدولار است که برای متصل‌کردن میل‌ راد رزوه‌دار به سازه ساپورت (پروفیل‌های تیپ G و اتصالات مرتبط) به‌کار می‌رود. این اتصال، پایه‌ی ساخت انواع آویزهای لوله، سینی کابل و کانال را تشکیل می‌دهد و امکان رگلاژ ارتفاع و انتقال مطمئن بار به سازه را فراهم می‌کند. طبق صفحه رسمی محصول، کد فنی آن PBC-408 است و برای لینک‌دادن بست‌های رگلاژی و میل‌راد طراحی شده است.

چرا «شماره یک» پروفیکس؟ (مزایا)

• سازگاری کامل با اکوسیستم پروفیکس: هماهنگ با پروفیل‌ها و اتصالات تیپ G و ملزومات نصب پیچی، مناسب پروژه‌های مکانیکی و الکتریکی.

• کیفیت ساخت و متریال مهندسی‌شده: استفاده از فولاد ST37-2 با مقاومت کششی اسمی حدود 350–550 MPa و پوشش گالوانیزه (ضخامت اعلام‌شده 15)، مناسب برای محیط‌های داخلی؛ برای محیط‌های بیرونی، نسخه‌های گالوانیزه گرم توصیه می‌شود.

• نصب سریع، بدون جوشکاری: تمام اتصالات در ساپورت مدولار به‌صورت پیچ و مهره‌ای انجام می‌شود و در بالاسری می‌توان از انکرها یا Beam Clamp‌ها برای گرفتن راد از تیرآهن بدون سوراخ‌کاری یا جوشکاری استفاده کرد.

• رگلاژ آسان ارتفاع: با رادهای رزوه‌دار در سایزهای رایج M8 تا M20 به‌سادگی تنظیم ارتفاع انجام می‌شود.

کاربردها

• آویز لوله‌ های آب، فاضلاب، آتش‌نشانی و تهویه (HVAC) روی تراپز و براکت‌های دیواری.

• معلق‌کردن سینی/نردبان کابل و داکت‌ها.

• اتصال راد به پروفیل ساپورت در کلاف‌ های تأسیساتی چندرسانه‌ای.

• ساخت ساپورت‌ های ترکیبی با قابلیت توسعه و تغییر مسیر.

اطلاعات فنی محصول

• کد فنی: PBC-408 (اتصال بست راد شماره یک).

• جنس و پوشش: فولاد ST37-2 با پوشش گالوانیزه (ضخامت اعلام‌شده 15). انتخاب پوشش براساس محیط: داخل ساختمان (گالوانیزه الکتریکی)، فضای باز (گالوانیزه گرم).

• سازگاری با راد رزوه‌دار: M8، M10، M12، M16، M20 (بسته به بار و قطر لوله/سینی). حداقل سایز راد در آویز لوله معمولاً M10 است.

• بالاسری پیشنهادی: انکرهای مکانیکی یا شیمیایی دارای تاییدیه و/یا Beam Clamp‌ها برای اتکا به تیرآهن (بدون جوش یا سوراخ‌کاری). تعداد و نوع اتصال براساس بار و آیین‌نامه پروژه انتخاب شود.

راهنمای انتخاب و محاسبات (فشرده و کاربردی)

1. تعیین بار سرویس (Fs): مجموع وزن لوله/سیال یا سینی، اتصالات و ضرایب دینامیکی پروژه.

2. انتخاب سایز راد بر پایه بار کششی مجاز:

   • روش مرسوم: Fallow=FultγF_\text{allow} = \dfrac{F_\text{ult}}{\gamma}Fallow​=γFult​​ یا Fallow=As×σallowγF_\text{allow} = A_s \times \dfrac{\sigma_\text{allow}}{\gamma}Fallow​=As​×γσallow​​.

   • نمونه عددی (راهنما): برای M10 کلاس 8.8 حداقل بار کششی نهایی حدود 46.4 kN است؛ با ضریب اطمینان γ=3، بار مجاز تقریبی 15.5 kN به‌دست می‌آید.

3. حداقل سایز راد براساس قطر اسمی لوله (DN):

   • DN 15–100: M10

   • DN 125–200: M12

   • DN 250–300: M16

   • DN 350–400: M20

4. کنترل اتصالات بالاسری: ظرفیت مجاز اتصال بالاسری (انکر/بیم‌کلمپ) معمولاً معادل یک‌چهارم بار گسیختگی درنظر گرفته می‌شود.

5. کنترل پایداری فشاری (Buckling): در صورت وجود بار فشاری یا Uplift (باد، زلزله یا شرایط خاص)، استفاده از Rod Stiffener برای جلوگیری از کمانش توصیه می‌شود.

نحوه نصب استاندارد (خلاصه مراحل)

1. انتخاب موقعیت ساپورت و تعیین نوع بالاسری (انکر یا Beam Clamp).

2. نصب اتصال شماره یک روی پروفیل تیپ G و قفل‌کردن آن با پیچ و مهره مناسب.

3. عبور میل‌راد انتخابی (M10/M12/…)، رگلاژ ارتفاع و محکم‌کاری با مهره و واشر.

4. نصب بست رگلاژی یا ریل سینی کابل بر روی تراپز و اعمال تست بار سرویس.

اقلام مکمل پیشنهادی (سازگار با پروفیکس)

• میل‌راد گالوانیزه M8–M20، مهره و واشر.

• پروفیل‌های تیپ G و اتصالات مرتبط (براکت‌ها و صفحات پایه).

• انکرهای تاییدشده یا Beam Clamp برای اتصال به سازه بالاسری.