همچنین می‌توان با استفاده از مهاربندهای مخصوص یا اتصال دو پروفیل به شکل جفت (بک‌تو‌بک)، ظرفیت باربری آنها را افزایش داد.سوپرفیکس تخت به طور مستقل برای بارهای متوسط طراحی شده است​. طبق کاتالوگ مهندسی سوپرپایپ، این پروفیل در کنسول‌هایی با طول کوتاه (مثلاً ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر) می‌تواند وزن تجهیزات و لوله‌ها را به خوبی تحمل کند، اما برای دهانه‌های بزرگتر یا بار متمرکز سنگین، استفاده از سوپرفیکس U یا تدابیر تقویتی توصیه می‌شود​

 به طور خلاصه:

• سوپرفیکس تخت به تنهایی محدوده‌ی بار متوسط (مثلاً تحمل چند ده کیلوگرم بار متمرکز) را پوشش می‌دهد.
• پروفیل‌های G و C می‌توانند بارهای سنگین‌تر (تا چندین برابر سوپرفیکس تخت) را بسته به ابعاد و ضخامتشان تحمل کنند​.
• در صورت نیاز به تحمل بار بسیار زیاد، می‌توان از سوپرفیکس U (معادل پروفیل C) به همراه متعلقات اضافی استفاده کرد که ترکیب آنها ظرفیت باربری را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد​.

در عمل، برای ساپورت تأسیسات ساختمان (لوله‌کشی آب، فاضلاب، تهویه مطبوع و …)، بارهای وارده معمولاً در حدی است که سوپرفیکس تخت به خوبی از عهده‌ی آنها برمی‌آید. تنها در موارد خاص (مثلاً لوله‌های قطور چدنی یا تجهیزات سنگین) نیاز به پروفیل‌های مستحکم‌تر احساس خواهد شد.

سهولت نصب و انعطاف در اجرا

سهولت نصب یکی از مهم‌ترین فاکتورها در انتخاب سیستم ساپورت است. سوپرفیکس تخت از این نظر بسیار برتر از روش‌های سنتی ظاهر می‌شود. تمام سوراخ‌کاری‌های لازم از پیش روی آن وجود دارد و اتصالات کاملاً پیچ و مهره‌ای است​.

 بنابراین نصاب با حداقل ابزار (یک دریل برای سوراخ کردن دیوار و چند آچار) می‌تواند ساپورت‌ها را نصب کند. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، به دلیل عدم نیاز به جوشکاری، خطرات و سختی‌های کار نصب به شدت کاهش می‌یابد و حتی افراد کم‌تجربه‌تر نیز می‌توانند به سرعت سیستم را مونتاژ کنند​. انعطاف‌پذیری در خم کردن پروفیل نیز باعث می‌شود نصب در زوایا و فضاهای مختلف بدون قطعات اضافی انجام شود.

_

در مقابل، نصب پروفیل‌های جی و سی ممکن است پیچیده‌تر باشد. اگرچه امروزه این پروفیل‌ها نیز معمولاً سوراخ‌دار (پانچ‌شده) عرضه می‌شوند و می‌توان با پیچ و مهره آنها را به انکرهای دیوار یا سقف متصل کرد، اما زمانی که نیاز به ساخت یک آرایش ساپورت پیچیده داشته باشید (مثلاً یک قاب چندوجهی برای نگه داشتن چند لوله)، باید از انواع نبشی اتصال، براکت و صفحات الحاقی استفاده کنید و پروفیل‌ها را با این قطعات به هم پیچ کنید. این کار مستلزم دقت در برش زدن پروفیل‌ها در طول‌های صحیح، سوراخکاری‌های تکمیلی احتمالی و صرف زمان بیشتر است. همچنین وزن بالاتر پروفیل‌های ناودانی، دست‌گیری و مهار آنها را در حین نصب سخت‌تر می‌کند.

_

از نظر انعطاف‌پذیری در تغییرات و تعمیرات نیز سوپرفیکس تخت مزیت دارد. اگر پس از نصب نیاز باشد موقعیت یک ساپورت را کمی جابجا کنید یا ارتفاع آن را تنظیم نمایید، با سیستم پیچ و مهره‌ای این کار به سادگی با شل کردن و بستن مجدد پیچ‌ها انجام می‌شود. حتی اگر طرح لوله‌کشی تغییر کند، می‌توان پروفیل‌های سوپرفیکس را باز کرده و در طرح جدید دوباره مونتاژ کرد​. در حالی که در ساپورت‌های سنتی جوش‌شده، تغییر دادن محل یک پایه یا اضافه کردن یک براکت جدید بسیار دشوار (و نیازمند بریدن و دوباره جوش دادن) خواهد بود.

هزینه و صرفه‌ی اقتصادی

هزینه‌ی اولیه‌ی پروفیل سوپرفیکس تخت ممکن است کمی بیشتر از خرید یک شاخه پروفیل ناودانی خام باشد؛ چرا که شما در واقع یک محصول ویژه با پوشش گالوانیزه و سوراخ‌کاری آماده دریافت می‌کنید. برای مثال، قیمت یک شاخه 2 متری سوپرفیکس تخت حدود چندصد هزار تومان است (بسته به نوع معمولی یا اکسترا)​، در حالی که ممکن است یک شاخه ناودانی سوراخ‌دار معمولی با قیمت پایین‌تری در بازار موجود باشد.

با این وجود، باید توجه داشت که هزینه‌ی نهایی اجرا تنها قیمت پروفیل خام نیست. در روش‌های سنتی، هزینه‌هایی مانند رنگ‌آمیزی ضدزنگ پروفیل، دستمزد بالاتر به دلیل زمان نصب طولانی‌تر، الکترود و تجهیزات جوشکاری و احتمال پرت مصالح (برش‌های اضافی پروفیل) را نیز باید در نظر گرفت.

_

سیستم سوپرفیکس با حذف مراحل اضافی (مثل رنگ و جوش) و تسریع نصب، صرفه‌ی اقتصادی کلی دارد؛ زیرا زمان اجرای پروژه را کوتاه‌تر می‌کند و نیاز به تعمیرات مجدد را کاهش می‌دهد​. از سوی دیگر، پروفیل‌های جی/سی معمولی به علت تولید انبوه، قیمت واحد پایین‌تری دارند و برای پروژه‌هایی که بودجه‌ی بسیار محدودی دارند شاید جذاب باشند​. این پروفیل‌ها به‌خصوص اگر ساخت داخل باشند، در سایزهای استاندارد با قیمت مناسبی در دسترس‌اند و اتصالاتشان نیز نسبتاً ارزان است. اما درنظر گرفتن توجیه اقتصادی تنها با نگاه به قیمت کالا کافی نیست؛ بلکه هزینه‌ی کل مالکیت (شامل متریال + نصب + نگهداری) مهم است. در اینجاست که سوپرفیکس تخت می‌تواند اقتصادی‌تر باشد: عدم نیاز به بازکاری (ری‌ورک) در صورت اشتباه، امکان استفاده‌ی مجدد از اجزا در پروژه‌های دیگر، و طول عمر بالاتر به علت مقاومت در برابر خوردگی، همگی به صرفه‌جویی در هزینه‌های بلندمدت کمک می‌کنند.

جمع‌بندی مقایسه:

سوپرفیکس تخت به عنوان یک راه‌حل مهندسی مدرن، کیفیت اجرا و سرعت کار را بالا می‌برد، در حالی که پروفیل‌های سنتی G و C ممکن است در ظرفیت‌های بسیار بالا برتری سازه‌ای داشته باشند یا قیمت واحد کمتری داشته باشند. انتخاب بین این دو بستگی به نیاز پروژه دارد؛ اما در اغلب پروژه‌های تأسیساتی معمول ساختمان، سوپرفیکس تخت می‌تواند با ارائه‌ی استحکام کافی، نصب سریع‌تر و انعطاف بیشتر، گزینه‌ی بهتری نسبت به روش‌های قدیمی باشد.

4. جدول تحمل بار سوپرفیکس تخت (محاسبات مهندسی)

در این بخش ظرفیت تحمل بار پروفیل تخت سوپرفیکس را در سناریوهای مختلف بررسی می‌کنیم. منظور از تحمل بار، مقدار باری است که یک شاخه پروفیل می‌تواند به طور ایمن تحمل کند بدون آن‌که دچار خمش یا تنش بیش از حد مجاز (با در نظر گرفتن ضریب اطمینان) گردد. محاسبات زیر بر اساس فولاد St37 (تنش تسلیم حدود 240 مگاپاسکال) و ضریب ایمنی تقریبی 3 انجام شده است.

جدول زیر حداکثر بار توصیه‌شده برای پروفیل سوپرفیکس تخت را در حالت‌های تکیه‌گاهی مختلف نشان می‌دهد:

توضیحات جدول:

• در حالت یکسر گیردار (کنسول)، پروفیل از یک سمت مهار شده و سمت دیگر آزاد است. بار متمرکز در انتهایی‌ترین نقطه‌ی آزاد وارد می‌شود. همان‌طور که مشاهده می‌شود، با افزایش طول کنسول، ظرفیت باربری به‌شدت کاهش می‌یابد (مثلاً از ~30 کیلوگرم در کنسول 30cm به ~10kg در کنسول 90cm). بنابراین برای کنسول‌های بلند، بهتر است از پروفیل مقاوم‌تر (یا مهاربندی اضافی) استفاده شود.
• در حالت دوسر مفصل (تیر ساده بین دو تکیه‌گاه)، پروفیل از دو طرف مهار شده و بار در میانه دهانه یا به صورت یکنواخت توزیع‌شده اعمال می‌شود. یک دهانه 1 متری می‌تواند حدود 40kg بار متمرکز در وسط را تحمل کند. همین دهانه اگر بار یکنواخت توزیع‌شده داشته باشد، مجموعاً تا حدود 80kg بار پخش‌شده را تحمل خواهد کرد (زیرا توزیع بار باعث کاهش لنگر ماکزیمم نسبت به بار متمرکز می‌شود). با افزایش طول دهانه به 1.5m، ظرفیت بار متمرکز به حدود 25kg کاهش می‌یابد.
• اعداد فوق محافظه‌کارانه در نظر گرفته شده‌اند تا خیز (تغییرشکل) پروفیل نیز در محدوده مجاز باقی بماند. در صورت استفاده از سوپرفیکس U یا افزودن مهاربند در میانه دهانه، می‌توان این مقادیر را به میزان زیادی افزایش داد.

_

توجه داشته باشید که این اعداد تقریبی هستند و در عمل شرایط دیگری مانند نحوه اتصال پروفیل به سازه (نوع انکر بولت)، فاصله‌ی اولین نقطه اتکا تا محل بار، ضریب ضربه یا دینامیکی بودن بار و … نیز بر طراحی ساپورت موثرند. همواره توصیه می‌شود برای بارهای مرزی و قابل توجه، از جداول مهندسی رسمی سوپرپایپ یا محاسبات دقیق‌تر توسط مهندسین طراح استفاده گردد. با این حال، جدول بالا دید کلی نسبت به توانمندی سوپرفیکس تخت ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که این پروفیل علیرغم مقطع تخت خود، در دهانه‌های کوتاه تا متوسط می‌تواند ده‌ها کیلوگرم بار را به‌راحتی تحمل کند.

5. آموزش گام‌به‌گام نصب پروفیل سوپرفیکس تخت (همراه با ابزارهای موردنیاز)

در این قسمت، روش نصب یک ساپورت تأسیساتی با استفاده از پروفیل سوپرفیکس تخت را به صورت مرحله‌به‌مرحله توضیح می‌دهیم. ابتدا ابزارهایی که برای این کار نیاز دارید فهرست شده‌اند و سپس مراحل اجرا آمده است.

ابزارهای موردنیاز:

• دریل به همراه مته مناسب (با قطر متناسب انکر بولت یا رول‌پلاک) برای سوراخکاری دیوار یا سقف
• انکر بولت مکانیکی (یا رول‌پلاک و پیچ سرمته) جهت اتصال پروفیل به سازه‌ی ساختمانی
• آچار فرانسه یا مجموعه آچار/بکس برای بستن مهره‌ها و پیچ‌ها
• متر، تراز و ماژیک نشان‌گذار برای اندازه‌گیری و علامت‌گذاری دقیق محل‌ها
• اره آهن‌بر یا سنگ فرز (جهت برش پروفیل در صورت نیاز به کوتاه‌تر کردن شاخه)
• ابزار خم‌کن سوپرفیکس تخت (در صورت نیاز به خم کردن پروفیل به شکل موردنظر)
• دستکش و عینک ایمنی (برای محافظت دست و چشم هنگام برشکاری و دریل‌کاری)

مراحل نصب:

• طراحی و علامت‌گذاری محل ساپورت:

پیش از هر چیز، محل‌های دقیق نصب ساپورت‌ها را روی سقف یا دیوار مشخص کنید. مسیر لوله‌ها یا سینی‌ها را در نظر بگیرید و فواصل مناسب بین ساپورت‌ها را (با توجه به قطر لوله و وزن آن) تعیین کنید. سپس با استفاده از متر و ماژیک، نقاطی که باید پروفیل سوپرفیکس به سازه متصل شود را علامت بزنید. دقت در این مرحله باعث تراز و هم‌خط شدن نهایی ساپورت‌ها می‌شود.

• برش پروفیل به اندازه‌ی مورد نیاز:

شاخه‌های سوپرفیکس تخت 2 متری هستند که ممکن است برای کار شما بلند باشند. بر اساس طرح ساپورت، طول مناسب هر شاخه را تعیین کنید. با استفاده از متر، طول مورد نظر را روی پروفیل علامت‌گذاری کرده و توسط اره آهن‌بر یا فرز آن را ببُرید. لبه‌های بُرش را سوهان بزنید تا تیز و بُرنده نباشند. (نکته: در صورت امکان، سعی کنید محل برش را طوری انتخاب کنید که یک سوراخ در نزدیکی لبه باقی بماند تا اتصال بهتری به سازه داشته باشید.)

• خم کردن پروفیل (در صورت نیاز):

اگر نیاز است پروفیل شکل خاصی (مانند زاویه 90 درجه یا دیگر زوایا) به خود بگیرد، از ابزار خم‌کن سوپرفیکس تخت استفاده کنید. پروفیل را در بین بازوی ثابت و متحرک دستگاه قرار دهید، به طوری که نقطه‌ی علامت‌گذاری‌شده‌ی محل خم درست در محل خم دستگاه قرار گیرد. سپس بازوی متحرک را به‌آرامی فشار دهید تا پروفیل به‌تدریج خم شود​.

 خم‌کن سوپرفیکس امکان خم کردن تا زاویه‌ی 135° را فراهم می‌کند​، بنابراین می‌توانید براحتی زاویه 90° (یا هر زاویه‌ی دلخواه کمتر از 135°) را به‌دست آورید. پس از رسیدن به زاویه موردنظر، فشار را رها کنید. پروفیل اکنون شکل گرفته است. (نکته: برای حفظ استحکام، بهتر است خم را در محلی انجام دهید که سوراخ نباشد یا حداقل فاصله را از نزدیک‌ترین سوراخ داشته باشد تا دیواره پروفیل حداکثر مقاومت را هنگام خم شدن داشته باشد.)

• سوراخکاری سازه و نصب انکرها:

حال، مطابق نقاط علامت‌گذاری‌شده در مرحله 1، با دریل و مته مناسب در سقف یا دیوار سوراخ ایجاد کنید. عمق و قطر سوراخ را بر اساس انکر بولتی که استفاده می‌کنید در نظر بگیرید (معمولاً برای انکر M8 یا M10 سوراخی به همان قطر و عمق 6 تا 8 سانتیمتری کافی است، ولی حتماً دستورالعمل سازنده انکر را رعایت کنید). پس از سوراخکاری، گرد و غبار داخل سوراخ را تخلیه کنید. سپس انکر مکانیکی را در سوراخ قرار داده و با چکش تا انتها بکوبید. (اگر از رول‌پلاک و پیچ استفاده می‌کنید، رول‌پلاک را جایگذاری کنید.)

• نصب پروفیل روی سازه:

پروفیل سوپرفیکس تخت (بُرش‌خورده و خم‌شده طبق نیاز) را برداشته و آن را در محل موردنظر نگه دارید. سوراخ‌های پروفیل را بر روی محل انکرهای نصب‌شده تنظیم کنید. حال پیچ‌های انکر بولت را از سوراخ پروفیل عبور داده و به انکرها متصل کنید. با آچار، مهره انکر بولت را محکم کنید تا پروفیل کاملاً به سقف/دیوار مهار شود. (در صورت استفاده از پیچ و رول‌پلاک: پیچ‌های مناسب را از سوراخ‌ها عبور داده و داخل رول‌پلاک‌ها پیچ کنید تا پروفیل مهار گردد.) دقت کنید که پروفیل در حین سفت کردن پیچ‌ها جابجا نشود و حتماً تراز بماند. برای ساپورت‌های آویزان از سقف که نیاز به ارتفاع قابل تنظیم دارند، ممکن است از پیچ‌های متری رزوه‌شده و مهره استفاده کنید: در این حالت یک سر پیچ متری به سقف انکر شده و پروفیل با مهره و واشر در ارتفاع موردنظر روی پیچ متری تنظیم و قفل می‌شود.

• اتصال بست‌های لوله به پروفیل:

پس از محکم شدن پروفیل تخت بر روی سازه، می‌توانید بست‌های لوله یا سایر اتصالات نگهدارنده را روی آن نصب کنید. بسته به نوع بست، ممکن است یک پیچ U شکل (بست عایق‌دار) یا پیچ‌های دیگر نیاز باشد. رایج‌ترین حالت، استفاده از پیچ و مهره است: لوله را در محل مناسب کنار پروفیل قرار دهید، بست لوله را روی آن بگذارید و پیچ مربوطه را از داخل سوراخ‌های پروفیل عبور دهید و مهره را در پشت آن محکم کنید. عرض 5 سانتی‌متری سوپرفیکس تخت این امکان را می‌دهد که حتی دو بست مجاور هم روی یک پروفیل نصب شوند بدون مزاحمت​. تمامی بست‌ها را در محل‌های از پیش طراحی‌شده ببندید و با آچار آنها را سفت نمایید. (اگر بست‌ها عایق‌دار هستند، مراقب باشید عایق آنها هنگام سفت‌کردن آسیب نبیند.)

• بازبینی و اطمینان از نصب صحیح:

پس از اتمام نصب، تمام اتصالات را یک‌بار دیگر بازبینی کنید. اطمینان یابید که همه پیچ و مهره‌ها محکم شده‌اند، پروفیل‌ها در امتداد موردنظر تراز هستند و لوله‌ها به درستی مهار شده‌اند. با دست لوله‌ها را تکان دهید تا از محکم بودن بست‌ها مطمئن شوید. در صورت نیاز، مهره‌ها را مجدداً سفت کنید. همچنین اضافه طول پیچ‌ها را بررسی کنید که مزاحمتی نداشته باشند؛ می‌توانید رزوه‌های اضافی را ببرید یا با درپوش بپوشانید.

با اتمام مراحل فوق، نصب ساپورت تاسیساتی با استفاده از پروفیل سوپرفیکس تخت به پایان می‌رسد. خواهید دید که بدون نیاز به عملیات جوشکاری یا صرف زمان طولانی، یک سیستم ساپورت مستحکم، مرتب و قابل تنظیم در اختیار دارید.

6. نحوه استفاده از ابزار خم‌کن سوپرفیکس تخت (دستورالعمل اجرایی)

ابزار خم‌کن سوپرفیکس تخت یک وسیله‌ی دستی ساده اما کارآمد برای خم کردن پروفیل‌های تخت سوپرفیکس تا زاویه دلخواه است. این ابزار دارای یک بازوی ثابت و یک بازوی متحرک است؛ به این صورت که بازوی ثابت پروفیل را در جای خود نگه می‌دارد و بازوی متحرک با اعمال نیرو، پروفیل را خم می‌کند​. ویژگی مهم خم‌کن سوپرفیکس، امکان ایجاد خم تا زاویه حداکثر 135 درجه می‌باشد​

که برای اکثر کاربردهای ساپورت (زاویه‌های 90° و کمتر یا کمی بیشتر) کاملاً کافی است. در ادامه روش صحیح کار با این ابزار توضیح داده شده است:

مراحل کار با خم‌کن سوپرفیکس:

• ثابت کردن دستگاه:

ابتدا ابزار خم‌کن را در وضعیت مناسبی مستقر کنید. بهترین حالت این است که آن را توسط گیره‌ی مخصوص به یک میز کار محکم ببندید​. (در صورت نبود میز، می‌توانید از حالت آزاد ابزار نیز استفاده کنید، اما بستن آن روی میز کنترل و دقت شما را بیشتر می‌کند.) اطمینان حاصل کنید که ابزار لغزش نداشته باشد و فضای کافی برای حرکت بازوی آن وجود داشته باشد.

• علامت‌گذاری محل خم روی پروفیل:

نقطه‌ای از پروفیل تخت که باید خم شود را دقیقاً مشخص کنید. با ماژیک، خطی در آن نقطه رسم کنید. این محل باید همان جایی باشد که می‌خواهید مرکز خم قرار گیرد. (در نظر داشته باشید که شعاع خم حاصل در حدود چند سانتی‌متر خواهد بود، بنابراین اگر می‌خواهید خم از یک نقطه‌ی دقیقی شروع شود، شاید لازم باشد کمی جابجایی را در نظر بگیرید. تجربه و تست روی قطعه کوتاه می‌تواند کمک کند.)

• قرار دادن پروفیل داخل خم‌کن:

پیچ تنظیم دهانه‌ی ابزار خم‌کن را شل کنید و بازوی متحرک را باز کنید. پروفیل سوپرفیکس تخت را بین دو بازوی دستگاه قرار دهید؛ به صورتی که خط علامت‌گذاری‌شده‌ی شما دقیقا هم‌سطح لبه‌ی بازوی ثابت (محل شروع خم) قرار گیرد. بازوی ثابت پروفیل را مهار می‌کند و نباید حرکت کند​. حال پیچ یا گیره‌ی دستگاه را محکم کنید تا پروفیل بین دو بازو لق نزند.

• انجام عملیات خم:

بازوی متحرک دستگاه را به‌آرامی و با نیروی پیوسته فشار دهید. این کار را یکنواخت انجام دهید تا خم روان ایجاد شود. خواهید دید که پروفیل شروع به خم شدن حول لبه بازوی ثابت می‌کند. به فشار دادن ادامه دهید تا به زاویه موردنظر برسید. می‌توانید از یک گونیا یا درجه‌ی روی دستگاه (در صورت وجود) برای اندازه‌گیری زاویه خم استفاده کنید. خم‌کن سوپرفیکس به شما اجازه می‌دهد زوایای تا 135° بسازید، بنابراین ایجاد یک زاویه قائمه (90°) به راحتی قابل انجام است​.

اگر زاویه بیشتری نیاز دارید (تا 135°)، به‌تدریج بازو را بیشتر فشار دهید. توجه کنید که خم کردن را بیش از حد لازم انجام ندهید؛ چون بازگرداندن پروفیل از خم زیاد دشوار است و ممکن است به ساختار فلز آسیب بزند.

• آزاد کردن پروفیل و بررسی زاویه:

بازوی متحرک را به آرامی به حالت اولیه برگردانید و قفل یا گیره دستگاه را باز کنید. پروفیل را خارج نمایید. حال زاویه‌ی خم ایجادشده را بررسی کنید. اگر دقیقاً به زاویه دلخواه نرسیده‌اید، می‌توانید پروفیل را مجدداً در دستگاه قرار داده و کمی دیگر خم کنید. (مثلاً اگر 85 درجه شده و شما 90 می‌خواهید، چند درجه دیگر خم کنید.) در صورت اندکی بیش‌ازحد خم شدن (مثلاً 95 درجه به جای 90)، خیلی بااحتیاط می‌توان پروفیل را برعکس قرار داد و مقدار بسیار جزئی به عقب خم کرد، ولی این کار توصیه نمی‌شود چون ممکن است به بافت فلز آسیب برساند. بهتر است از ابتدا آهسته‌آهسته به زاویه هدف نزدیک شوید.

• نکات ایمنی و کیفی:

هنگام کار با خم‌کن، حتماً دستکش کار بپوشید تا گوشه‌های احتمالا تیز پروفیل دستان شما را زخمی نکند. همچنین مطمئن شوید که کسی در محدوده حرکت بازوی دستگاه قرار نداشته باشد. این ابزار طراحی ساده‌ای دارد و کار با آن آسان است​، اما اعمال نیروی ناگهانی یا بیش از حد می‌تواند خطرناک باشد. پس از اتمام خم، لبه داخلی خم را از نظر وجود ترک‌های ریز یا پوسته شدن احتمالی پوشش گالوانیزه بازبینی کنید؛ هر چند معمولاً با شعاع خم استاندارد مشکلی پیش نمی‌آید، ولی بررسی مجدد خالی از لطف نیست.

با طی کردن مراحل بالا، پروفیل سوپرفیکس تخت شما به شکل دلخواه درمی‌آید و آماده نصب می‌شود. این ابزار به شما اجازه می‌دهد در کارگاه یا حتی در محل پروژه، قطعات ساپورت سفارشی بسازید و نیاز به انبار انواع زانویی یا براکت پیش‌ساخته را کاهش می‌دهد. وزن کم و عملکرد ساده‌ی خم‌کن سوپرفیکس باعث شده کار کردن با آن بسیار راحت باشد​.