عایق دیوار با یونولیت ورقهای
یونولیت ورقهای (فوم تخت) چیست و چه مزایایی برای عایق دیوار دارد؟ (معرفی و مزایا)
یونولیت ورقهای یا فوم پلیاستایرن منبسطشده (EPS) به صورت تختههای تخت و سبک تولید میشود که به دلیل ساختار متخلخل حاوی هوا، عایق حرارتی بسیار مناسبی هستند این پانلهای سفیدرنگ که در ایران به نامهای پلاستوفوم یا آکاسیف هم شناخته میشوند، بهطور گسترده برای عایقکاری دیوارهای خارجی و داخلی به کار میروند. مهمترین مزایای استفاده از یونولیت ورقهای برای دیوار عبارتاند از:
-
ضریب انتقال حرارت پایین: ساختار حبابدار یونولیت باعث میشود رسانایی گرمایی بسیار کمی داشته باشد. هرچه دانسیته فوم بیشتر باشد، معمولاً ضریب هدایت حرارتی اندکی بهتر میشود؛ به طور typیک مقدار R-Value یونولیت حدود ۳٫۵ تا ۴ (ft²·°F·hr/BTU) به ازای هر اینچ ضخامت است (معادل λ ≈ 0٫03–0٫04 W/m·K). این یعنی یک ورق ۵ سانتیمتری میتواند حدود R-8 (متر مربع کلوین بر وات ≈ 1.4) مقاومت حرارتی ایجاد کند که کاهش قابلتوجهی در انتقال حرارت دیوار خواهد داد
-
وزن بسیار کم و نصب آسان: یونولیت ورقهای فوقالعاده سبک است (چگالی معمول در محدوده ۱۰ تا ۲۰ کیلوگرم بر مترمکعب) و حمل و نصب آن بهراحتی توسط یک نفر قابل انجام است سبکی وزن باعث میشود بار مرده اضافی زیادی به ساختمان تحمیل نشود و کار با پنلها – چه در ارتفاع روی داربست و چه در فضای داخلی – سادهتر باشد. نصاب میتواند ورقها را به اندازه دلخواه برش دهد و به سطح دیوار بچسباند بیآنکه نیاز به تجهیزات سنگین یا چندین نفر نیروی کار باشد.
-
قیمت مقرونبهصرفه: فرآیند تولید انبوه EPS (انبساس پلیاستایرن با بخار) نسبتاً ارزان تمام میشود و به همین دلیل یونولیت یکی از اقتصادیترین عایقهای موجود در بازار است در بازار ایران نیز ورقهای یونولیت نسبت به بسیاری از عایقهای پیشرفته قیمت کمتری دارند و در ابعاد بزرگ (معمولاً ۱×۲ متر) عرضه میشوند که پوششدهی مساحت زیاد با کمترین هزینه را ممکن میسازد. این مزیت قیمتی، یونولیت ورقهای را گزینهای محبوب برای پروژههای گسترده عایقکاری کرده است
-
عایق رطوبتی و مقاومت در برابر آب: یونولیت به خودی خود جذب آب پایینی دارد و در برابر رطوبت مقاوم است. البته فوم پلیاستایرن سلولبسته نیست (برخلاف عایقهای الاستومری یا XPS) اما همچنان آب زیادی به داخل خود راه نمیدهد؛ در آزمایشها معمولاً کمتر از ۵٪ حجم خود آب جذب میکند. این ویژگی مهم است زیرا در کاربردهای عایق دیوار (خصوصاً دیوارهای بیرونی) رطوبت نباید به راحتی وارد عایق شود. با این حال توصیه میشود پس از نصب یونولیت روی نمای خارجی، حتماً یک لایه پوشش ضدآب (مثلاً ملات و توری فایبرگلاس یا رنگ محافظ) روی آن اجرا شود تا هم در برابر باران کاملاً محافظت گردد و هم اشعه UV به فوم آسیب نرساند
-
عایق صوتی قابل قبول: هرچند یونولیت یک عایق صوتی تخصصی (مثل فوم آکوستیک شانهتخممرغی) نیست، اما وجود لایه فوم روی دیوار میتواند انتقال صدای هوابُرد را تا حدی کاهش دهد. ساختار متخلخل آن بخشی از انرژی صوت را جذب میکند. بنابراین بهبود جزئی عایقبندی آکوستیکی نیز از مزایای جانبی آن است. با این وجود، اگر عایق صوتی اولویت اصلی باشد، بهتر است از ترکیب یونولیت با مصالح دیگر (مانند یک لایه عایق پشمسنگ یا پنلهای آکوستیک) استفاده شود.
علاوه بر موارد بالا، یونولیت ورقهای در برابر پوسیدگی و حمله قارچ و باکتری مقاوم است و عمر مفید بالایی دارد (در صورت محافظت در برابر نور مستقیم خورشید). این ماده شیمیایی پایدار بوده و تا دهها سال بدون افت محسوس کارایی میتواند در دیوار باقی بماند. البته باید در نظر داشت EPS قابل اشتعال است و باید انواع ویژه کندسوز (B1) آن برای ساختمان به کار رود که در
روش نصب یونولیت ورقهای روی دیوار (گامبهگام)
نصب صحیح یونولیت ورقهای بر روی دیوار، برای دستیابی به حداکثر کارایی عایق و جلوگیری از مشکلاتی مثل جدا شدن عایق یا ایجاد پل حرارتی، بسیار مهم است. در این بخش، مراحل گامبهگام نصب را شرح میدهیم. بهطور خلاصه فرآیند نصب شامل آمادهسازی سطح دیوار، چسباندن ورقها با چسب مناسب، تثبیت مکانیکی با رولپلاکهای مخصوص، درزبندی و در نهایت اجرای لایه محافظ نهایی است. در ادامه هر مرحله را با جزئیات و نکات فنی شرح میدهیم:
آمادهسازی سطح و چسباندن یونولیت
قبل از هر چیز، زیرسازی مناسب دیوار ضروری است. سطح دیوار (خواه دیوار خارجی نما، خواه دیوار داخلی زیرکار) باید تمیز، خشک و تا حد امکان صاف باشد. هرگونه گردوغبار، چربی، پوسته رنگ یا سیمان سست باید تمیز شود. اگر دیوار ناهمواری زیادی دارد (مثلاً اختلاف بیش از ۱ سانتیمتر)، بهتر است پیش از نصب فوم، با ملات تعمیراتی یا اندود، سطح تا حدی تراز شود تا ورقهای یونولیت کاملاً به بستر بچسبند و فضای خالی پشت آنها باقی نماند.
پس از آمادهسازی، انتخاب چسب مناسب اهمیت دارد. برای نصب یونولیت ورقهای بر دیوار چند روش متداول وجود دارد:
-
چسبهای پلیمری مخصوص یونولیت (مانند چسب فوم پلیاورتان تکجزئی که به صورت اسپری یا کارتریج عرضه میشود).
-
ملات چسبنده سیمانی (چسب پودری که با آب مخلوط شده و با کاردک دندانهدار مانند چسب کاشی استفاده میشود).
-
در فضاهای داخلی خشک، گاهی چسبهای اکریلیک یا سیلیکونی مخصوص که حلال نامناسبی برای یونولیت ندارند نیز به کار میروند.
توجه داشته باشید هر نوع چسب یا رزینی برای یونولیت مناسب نیست؛ برخی ترکیبات حلالدار (مثل تینرها، بنزین، استون و بسیاری از چسبهای همهکاره) میتوانند EPS را حل کرده و آن را تخریب کنند. بنابراین حتماً از چسبهایی استفاده کنید که روی آنها ذکر شده برای پلیاستایرن مناسباند یا پایهآبی/پلیاورتانی هستند.
روش اجرای چسب بسته به نوع آن فرق میکند. در صورت استفاده از چسب فوم پلیاورتان (PU)، معمولاً قوطی اسپری را تکان داده و توسط گان مخصوص، چسب کف-فوم را روی پشت ورق یونولیت میزنند. مطابق توصیه سازندگان، چسب PU باید به صورت یک نوار پیوسته در امتداد لبههای ورق (با فاصله مثلاً ۲ سانت از لبه) و یک یا دو خط مورب در وسط ورق کشیده شود سپس ورق بلافاصله (حداکثر ظرف ۲ تا ۴ دقیقه) به دیوار فشرده میشود و حدود چند دقیقه نگه داشته میشود تا گیرایش اولیه پیدا کند. چسبهای PU مزیت سرعت گیرش بالا دارند (در عرض ۵ تا ۱۵ دقیقه سفت میشوند) و نیروی چسبندگی زیادی ایجاد میکنند. مزیت دیگر این چسبها پُر کردن خلاءهاست – یعنی اگر نقاطی از دیوار کمی凹 باشد، فوم بهخوبی آن حفره را پر میکند.
در روش سنتیتر با ملات سیمانی چسبنده (مشابه ملاتهای مخصوص سیستم EIFS)، ملات با کاردک شانهای پشت ورق یا روی دیوار کشیده میشود. این ملات را میتوان دورتادور پشت ورق (یک نوار مثلاً ۵ سانتیمتری در لبهها) و چند تکه در وسط ورق اعمال کرد. سپس ورق به دیوار چسبانده میشود و با حرکت مالشی و فشار، کاملاً مینشیند. ملاتهای سیمانی معمولا گیرش کندتری دارند و باید چند ساعت تا ۱ روز صبر کرد تا کاملاً سخت شوند. در این مدت بهتر است تکیهگاه موقت (مثلاً چند پیچ یا تکههای یونولیت) زیر ردیف اول ورقها قرار داد تا سر نخورند.
پس از چسباندن هر ورق، با تراز و شاقول بررسی کنید که کاملاً در سطح مناسب قرار گرفته و نسبت به سایر ورقها بیرونزدگی یا فرورفتگی ندارد. درز میان ورقهای مجاور باید بسیار جزئی باشد؛ سعی کنید ورقها را کاملاً به هم بچسبانید تا شکافی باقی نماند. چیدمان ورقها روی دیوار به شکل آجرچینی (Running Bond) باشد – یعنی محل درزهای عمودی در ردیفهای متوالی روی هم قرار نگیرد، بلکه هر ورق نیمعرض نسبت به ورق زیرین جابجا شود. این الگوی staggering استحکام کار را بالا میبرد و از ایجاد درز سراسری (که میتواند یک پل حرارتی بالقوه باشد) جلوگیری میکند. شکل زیر، نمایی از چیدمان صحیح و غلط را نشان میدهد:
نصب ورقهای یونولیت EPS به صورت آجرچینی روی دیوار آجری. توجه کنید که درزهای عمودی هر ردیف با ردیف بعدی overlap دارند و یکسره نیستند (روش صحیح).
در حین کار، احتمال دارد در برخی نقاط (مثلاً کنجها، اطراف چارچوب پنجره و محلهای خاتمه عایق) نیاز به برشکاری ورقها باشد. یونولیت ورقهای را میتوان بهسادگی با کاتر تیز، اره دستی دندانهریز
یا دستگاه برش داغ (هات وایر) برید. قبل از برش، دقیق اندازهگیری کنید و خط برش را علامت بزنید تا قطعه دقیق و مماس با بخشهای مجاور در جای خود قرار گیرد.
اتصالات مکانیکی و فاصله استاندارد
ستفاده از اتصالات مکانیکی (رولپلاکها/انبورهای پلاستیکی مخصوص) در عایقکاری دیوار با یونولیت، برای اطمینان از پایداری بلندمدت ورقها ضروری است. چسب به تنهایی – خصوصاً در نماهای خارجی که در معرض وزش باد شدید هستند – کافی نیست. رولپلاکهای عایق معمولا از یک میخ یا پیچ پلاستیکی بلند به همراه واشر پهن تشکیل شدهاند که داخل دیوار محکم میشوند و ورق فوم را به سطح میفشارند. مراحل اجرای اتصالات مکانیکی به این صورت است:
-
طرح و تعداد رولپلاکها: معمولاً به ازای هر متر مربع عایق حداقل ۴ عدد رولپلاک توصیه میشود. در گوشهها و لبههای ساختمان که مکش باد بیشتر است، این تعداد تا ۶ یا ۸ عدد در متر مربع افزایش مییابد. مکان رولپلاکها معمولاً ۴ گوشه هر ورق (با فاصله مثلاً ۱۰-۱۵ سانتیمتری از لبهها) و اگر ورق بزرگ باشد یکی هم در وسط آن است. نقشه الگوی چینش رولپلاک باید طوری باشد که هر ورق توسط حداقل ۴ عدد مهار شود و درزهای بین ورقها نیز مهار شوند. شکل زیر یک چیدمان نمونه را نشان میدهد:
نمای نزدیک از رولپلاک پلاستیکی مخصوص عایق که ورق یونولیت را به دیوار مهار کرده است. قطر واشر این رولپلاکها حداقل 6 سانتیمتر است و پس از نصب، کاملاً همسطح سطح فوم قرار میگیرد
-
سوراخکاری و نصب: پس از گیرش اولیه چسب (مثلاً ۲۴ ساعت در صورت ملات سیمانی، یا حداقل ۲-۳ ساعت در صورت چسب PU طبق توصیه سازنده میتوان رولپلاکها را نصب کرد. با دریل مناسب (چکشی برای بتن و مصالح سخت، یا معمولی برای سفال توخالی) در محلهای علامتگذاریشده سوراخهایی به قطر و عمق موردنیاز ایجاد کنید. عمق مهار رولپلاک در دیوار بسیار مهم است: بسته به نوع دیوار، میخ رولپلاک باید حداقل 6 سانتیمتر در مصالح توپر (بتن، آجر) و 8 سانتیمتر در مصالح سوراخدار یا پوک داخل رود بنابراین طول رولپلاک را طوری انتخاب کنید که ضخامت یونولیت + عمق مهار + ضخامت احتمالی ملات زیر آن را پوشش دهد (اغلب رولپلاکهای 12 یا 16 سانتیمتری برای 5 تا 8 سانت عایق مناسباند).
پس از دریلکاری، گرد و غبار داخل سوراخ را کاملاً تخلیه کنید (با دمیدن هوا یا مکش با جاروبرقی) وجود گرد میتواند چسبندگی رولپلاک به دیواره سوراخ را کم کند. سپس رولپلاک را با دقت داخل سوراخ قرار دهید تا واشر بزرگ آن به سطح یونولیت برسد. با چکش پلاستیکی یا پیچبند، میخ/پیچ رولپلاک را بکوبید/بچرخانید تا کاملاً باز شده و محکم در جای خود قفل شود در نهایت واشر باید همسطح یا کمی داخل سطح یونولیت فرو رفته باشد. اگر رولپلاک قابلیت کانترسینک (دارای درپوش فومی) دارد، باید یک استوانه کوچک از خود یونولیت را در محل سوراخ بردارید، رولپلاک را در عمق قرار دهید و سپس آن دایره یونولیتی را مانند درپوش روی آن بچسبانید این کار باعث میشود سطح عایق کاملاً یکنواخت باقی بماند و نقاط اتصال تبدیل به پل حرارتی نقطهای نشوند در تصویر زیر نمونه رولپلاکهای مجهز به درپوش یونولیتی را مشاهده میکنید:
نحوه نصب رولپلاک پلاستیکی با درپوش یونولیتی: ابتدا با مته مخصوص سوراخ ایجاد شده، رولپلاک کوبیده و پیچ شده و سپس درپوش دایرهای از جنس خود فوم روی آن قرار داده میشود تا یکدست شود
درزبندی و یکپارچهسازی عایق
بعد از اینکه همه ورقهای یونولیت محکم به دیوار متصل شدند، گام مهم درزبندی بین ورقها و نقاط اتصال است. هر شکاف یا حفرهی بازی که بین لبه ورقهای مجاور یا در اطراف بازشوها باقی بماند، میتواند یک پل حرارتی بالقوه و نیز محلی برای نفوذ هوا یا رطوبت باشد. لذا باید تمام درزها را مسدود کنیم:
-
درزهای باریک (زیر ۵ میلیمتر): اگر ورقها با دقت نصب شده باشند، فواصل خیلی کمی بین آنها خواهد بود. این درزهای مویی را میتوان به سادگی با نوار درزگیر چسبدار پوشاند. برای این منظور از نوار درزگیر فومی یا نوار چسب توری فایبرگلاس استفاده میشود. البته در سیستمهای نمای خارجی (EIFS) معمولا نیازی به نوار نیست و مستقیماً لایه ملات مسلح روی ورقها اعمال میشود که خود درزها را میپوشاند.
-
درزهای متوسط (تا ۲ سانتیمتر): بهترین راه پر کردن این فواصل، تزریق فوم PU کمانبساط است اسپری فوم را با نازل باریک در شکاف قرار داده و مقدار کمی فوم تزریق کنید. فوم در عرض چند دقیقه منبسط شده و تمام فضای خالی را پر میکند. پس از خشک شدن (حدود ۳۰ دقیقه بعد)، هر قسمت اضافه بیرونزده را با کاتر ببرید تا سطح کار صاف شود
-
درزهای بزرگتر یا گوشههای خالی: اگر در جایی لبه ورقها کاملاً چفت نشده و شکاف بزرگی مانده، بهتر است یک نوار باریک از یونولیت را به اندازه آن فضا برش دهید و مانند یک وصله در آنجا بچسبانید. سپس اطرافش را نیز با کمی فوم یا چسب درزگیری کنید تا هیچ حفره هوایی باز نماند.
پس از درزبندی، کل سطح دیوار اکنون یک لایه عایق یکپارچه از یونولیت را تشکیل میدهد. پیش از پوشش نهایی، یک مرحله سمبادهزنی سبک با صفحه سنباده نرم روی سطح یونولیت انجام میشود تا پستیبلندیهای جزئی یا لبههای ناصاف یکنواخت شوند دقت کنید که فقط خیلی آرام و سطحی سنباده بزنید تا به خود عایق آسیب وارد نشود و گرد پلیاستایرن همهجا پخش نشود (استفاده از ماسک توصیه میشود).
اکنون عایق آماده پوشش نهایی است. برای دیوارهای خارجی، معمولاً سیستم اندودکاری روی عایق انجام میگیرد: یک لایه ملات مخصوص روی کل سطح یونولیت کشیده شده و توری فایبرگلاس در آن غرق میشود. سپس یک لایه دیگر ملات روی آن اعمال و صاف میگردد. پس از خشک شدن، نما را میتوان رنگآمیزی یا هر پوشش دلخواه دیگر اجرا کرد. این سیستم که به نمای EIFS شهرت دارد، علاوه بر زیبایی، نقش محافظت در برابر آتش و UV را هم برای یونولیت ایفا میکند. در فضاهای داخلی، میتوان مستقیماً روی یونولیت را گچ و خاک یا ملات گچی سبک کشید یا حتی سازه فلزی نصب کرده و گچبرگ (کناف) روی آن پیچ کرد. به هر صورت، پوشش نهایی باید به نحوی باشد که یونولیت را از آسیب فیزیکی، آتشسوزی و تابش مستقیم خورشید مصون بدارد.
پل حرارتی به زبان ساده یعنی نقاط یا بخشهایی از جداره ساختمان که عایق حرارتی در آنها قطع شده یا ضعیف است و در نتیجه حرارت میتواند از آن مسیر به راحتی نشت کند در یک دیوار عایقکاریشده، اگر حتی بخش کوچکی بدون عایق باقی بماند (مثلاً دور تا دور چارچوب پنجره یا محل اتصال دیوار به سقف) یا چیزی با رسانایی بالا آن را贯穿 کند (مثل یک بولت فلزی که از داخل به خارج دیوار وصل شده)، آنگاه آن نقطه به عنوان یک پل حرارتی عمل میکند. حرارت همیشه از مسیر با مقاومت کمتر عبور میکند؛ بنابراین پلهای حرارتی مانند میانبرهایی هستند که زحمات شما در عایقکاری را تا حدی بیاثر میکنند.
پلهای حرارتی دو نوع کلی دارند:
-
پل حرارتی خطی (Linear): نواحی کشیده مانند درز اتصال کف و دیوار، گوشههای اتاق، دور پنجره و در، محلهای اندرکنش سازهای (تیر و ستون در دیوار) و… که یک خط را تشکیل میدهند. اینها معمولاً ناشی از تغییر جنس مصالح یا قطعشدن عایق در آن امتداد هستند. مثلاً اگر فقط روی بخشهای صاف دیوار عایق شود و دور تا دور سقفها (لبه دال بتنی) عایق نشود، آن نوار محیطی یک پل حرارتی خطی خواهد بود.
-
پل حرارتی نقطهای (Point): نقاط موضعی که رسانای قوی دارند؛ مثل یک پیچ فلزی که یک لایه عایق را贯穿 کرده، یا یک پایه کنسول فلزی که از داخل به بیرون امتداد یافته است. این نقاط گرما را خیلی موضعی انتقال میدهند.
چرا کنترل پل حرارتی مهم است؟ چون حتی اگر بهترین عایقها را در سطح وسیع بهکار ببرید، وجود چند پل حرارتی میتواند اتلاف حرارت کل را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. مطابق برخی پژوهشها، در خانههای نوساز و بهینهشده، پلهای حرارتی ممکن است تا ۲۰–۳۰٪ از تلفات حرارتی ساختمان را باعث شوند. به علاوه، سطوح سرد موضعی ناشی از پل حرارتی ممکن است در داخل ساختمان به تقاطع دما و رطوبت منجر شود و چگالش بخار آب و رشد قارچ و کپک را در آن نقاط تشدید کند. حتماً دیدهاید گوشههای سقف و دیوار برخی ساختمانها کپک زده – این غالباً به دلیل وجود پل حرارتی (عایقنشدن آن گوشه) و تشکیل نقطه شبنم است.
حال در عایقکاری دیوار با یونولیت ورقهای، باید دقت کنیم که پلهای حرارتی به حداقل برسند. اقدامات زیر برای کنترل پل حرارتی توصیه میشود:
-
پوشش مداوم تمام سطح دیوار: هیچ قسمتی از دیوار نباید بدون عایق باقی بماند. حتی بخشهای کوچک مانند نوارهای بین طبقات، دور ستونهای بتنی داخل دیوار، پشت لولههای توکار و غیره را با قطعات یونولیت کاملاً پر کنید. عایق باید یک پوسته ممتد روی دیوار ایجاد کند.
-
همپوشانی درزها و چندلایه کردن گوشهها: در کنجهای بین دو دیوار عمود یا اتصال دیوار و سقف، طوری عایق را نصب کنید که لبه ورقهای یک سمت بر روی سمت دیگر بیاید و یک عایق پیوسته ایجاد شود. عدم عایق در لبهها میتواند یک پل حرارتی خطی پدید آورد. همچنین در محل درز انقطاع بین دیوارها، با مصالح مناسب (مثلاً نوار عایق الاستومری) آن درز را پوشش دهید.
-
استفاده از اتصالات غیرفلزی: خوشبختانه رولپلاکهای مخصوص عایق از جنس پلاستیک بوده و رسانایی حرارتی خیلی پایینی دارند؛ لذا عبور آنها از لایه عایق ایجاد پل حرارتی شدید نمیکند. اما اگر احیاناً بخواهید پیچ و واشر فلزی استفاده کنید (توصیه نمیشود)، حتماً قسمت فلزی که با بیرون در ارتباط است را عایق کنید یا از واشرهای عایقدار بهره ببرید. در سیستمهای مدرن، رولپلاکهای پلاستیکی با درپوش فومی برتری دارند زیرا پس از نصب، رویشان با همان فوم پوشانده میشود و کاملاً خنثی میشونددرزبندی کاملفواصل: همانطور که در بخش قبل گفتیم، پر کردن شکافهای بین ورقهای یونولیت با فوم یا خمیر درزگیر باعث میشود هیچ مسیر هوایی یا ماده رسانای دیگری بین دو طرف دیوار نباشد. هوا خود یک رسانای ضعیف است، اما اگر بین دو طرف باز باشد جریان همرفت شکل میگیرد و انتقال حرارت تشدید میشود. پس درزگیری خوب نوعی شکست پل حرارتی است.
-
انتقال عایق به اجزای مجاور: پلهای حرارتی اغلب در اتصال دیوار با اجزای دیگر رخ میدهند (مثل اتصال با کف، سقف، دیوار عمود، قاب پنجره و …). یک راه حل عالی، ادامه دادن عایق روی آن اجزا تا حد امکان است. برای مثال، اگر نمای بیرونی را یونولیت میکنید، حتماً لبه کف طبقه (دال بتنی) را هم بپوشانید؛ همچنین چند سانتیمتر از لبه جانبی چارچوب پنجرهها و درها را نیز عایق نازک بچسبانید تا آن قاب دور تا دور کاملاً در لایه عایق قرار گیرد. این تکنیک در سیستمهای عایقکاری خارجی معروف به return insulation است که لایه عایق داخل بازشو برمیگردد و پل حرارتی قاب را کاهش میدهد.
-
عایقکاری نقاط خاص: برخی نقاط مثل دور لولههای فلزی بیرونرو (مثل لوله بخاری، هواکشها) پل حرارتی قوی ایجاد میکنند. میتوانید دور این لولهها از عایق با مقاومت حرارتی بالاتر (مثلاً پشم سنگ نسوز) استفاده کنید تا حرارت را در آن نقطه مهار کند.
به طور خلاصه، شما با عایقکاری پیوسته و هوشمندانه جزئیات میتوانید مطمئن شوید که حرارت راه فراری از جداره پیدا نخواهد کرد. هر جا تردید داشتید، خودتان را جای یک مولکول گرما بگذارید و مسیر آسان برای خروج از داخل به بیرون را پیدا کنید – سپس آن مسیر را با عایق مسدود کنید!
اشتباهات رایج و راههای پیشگیری
در اجرای عایقکاری دیوار با یونولیت ورقهای، برخی خطاهای متداول ممکن است توسط پیمانکاران یا مجریان کمتجربه رخ دهد که کارایی نهایی سیستم را کاهش میدهد یا حتی مشکلات جدیدی ایجاد میکند. در این بخش، چند اشتباه رایج را مرور کرده و روش پیشگیری یا اصلاح هر یک را بیان میکنیم:
۱. استفاده از یونولیت غیراستاندارد یا نسوز نبودن عایق:
یکی از خطرناکترین اشتباهات، تهیه یونولیتهای بیکیفیت یا بدون ویژگی کندسوزی است. یونولیت معمولی اشتعالپذیر است و اگر حاوی افزودنیهای بازدارنده شعله نباشد، در صورت حریق آتش را گسترش میدهد. بر اساس مقررات ملی ساختمان ایران، استفاده از بلوکهای پلیاستایرن سقفی بدون علامت استاندارد و گواهی کندسوزی ممنوع است. این الزام منطقی را در مورد ورقهای دیواری هم باید رعایت کرد. راه حل: همواره از تأمینکنندگان معتبر خرید کنید و برچسب استاندارد و عبارت “کندسوز” یا کلاس اشتعال B1 روی بستهبندی یونولیت را چک کنید. همچنین یونولیتهای با دانسیته بسیار پایین (مثلاً کمتر از ۵ کیلو بر مترمکعب) معمولاً کیفیت خوبی ندارند و حتی اگر ارزانتر باشند ارزش ریسک ندارند. حداقل دانسیه ۸ و ترجیحاً ۱۲ را هدف قرار دهید
۲. چسب زدن ناکافی یا نامناسب:
گاهی اجراکار برای سرعت بیشتر، چسب یا ملات را به صورت لکهای و ناکامل پشت ورق میزند. این کار میتواند حفرههای خالی بزرگی بین دیوار و عایق باقی بگذارد که هوای محبوس در آن گردش کرده و عایق را بیاثر کند. همچنین چسب کم ممکن است چسبندگی لازم را ایجاد نکند و با گذشت زمان یا در اثر تنشهای حرارتی، ورق از دیوار جدا شود. راه حل: حتماً چسب طبق دستور در تمام نقاط ضروری پخش شود – روش توصیهشده، نوار ممتد دور تا دور و ضربدری میانی است اگر از اسپری فوم استفاده میکنید، مراقب باشید که به اندازه کافی بزنید اما بیش از حد هم نباشد که ورق را جلو بیاورد. پس از نصب هر پنل، دقایقی آن را نگه دارید تا ثابت شود.
۳. بیتوجهی به الگوی نصب (درزهای ممتد):
چنانکه اشاره شد، اگر ورقهای یونولیت را دقیقا روی هم قرار دهیم و همه درزهای عمودی در یک خط قرار گیرند، خط درز به صورت یک نوار ضعیف عایق در دیوار ظاهر میشود. این پل حرارتی خطی میتواند اتلاف انرژی را بالا ببرد. همچنین ترکهای موجود در پوشش نهایی ممکن است دقیقاً روی همین درزها ظاهر شوند. راه حل: همیشه نیملاق کار کنید؛ یعنی ردیف بعدی را با نصفه پنل شروع کنید تا درزها جابجا شوند. این یک اصول ابتدایی بنایی است که در عایقکاری هم کاربرد دارد. شکل آجرچینی علاوه بر کاهش پل حرارتی، زیبایی هندسی کار را هم بیشتر میکند (در صورت نمایان بودن درز تا قبل از پوشش).
۴. نصب نکردن رولپلاک یا کمتر از حد زدن:
بعضی مجریان به غلط تصور میکنند چسب به تنهایی کافیست و رولپلاک نیاز نیست، یا مثلاً برای صرفهجویی به جای ۵ عدد فقط ۲ عدد رولپلاک در هر ورق میگذارند. این کار بهشدت مخاطرهآمیز است؛ چرا که در مرور زمان ممکن است عایق از سطح جدا شود – خصوصاً در نماهای بلند در معرض باد، یا در صورت حریق که چسب پلیوری ممکن است نرم شود. راه حل: تعداد و چیدمان اتصالات مکانیکی طبق استاندارد ETAG (حداقل ۴ عدد در متر مربعceresit.com) را رعایت کنید. رولپلاکهای مرغوب استفاده کنید که در برابر ضربه شکننده نشوند و طول مناسب داشته باشند. اگر دیوار بستر ضعیف است (مثلاً دیوار هبلکس)، حتی تعداد رولپلاک را افزایش دهید و از نوع پروانهای استفاده کنید.
۵. رها کردن درزها و شکافها:
یک اشتباه شایع دیگر، بیتوجهی به درزبندی است. گاهی نصاب تصور میکند که چون بعداً روی کار ملات میآید، دیگر درزها مهم نیستند؛ در نتیجه شکافهای ۱-۲ سانتی بین بعضی ورقها باقی میماند. این فضاها عملاً عایقنشده هستند و مثل یک کانال، گرما را از یک طرف دیوار به طرف دیگر انتقال میدهند (هوای داخلشان هم عایق ضعیفی است چون امکان همرفت دارد). راه حل: پس از نصب تمام ورقها، با حوصله همه درزها را بازبینی کنید. هر جا فاصلهای دیدید، آن را فوراً با فوم تزریقی یا قطعه یونولیت پر کنید. هیچ درزی را بیتفاوت رها نکنید حتی اگر کوچک است. برای اطمینان میتوانید یک چراغ قوه قوی را از یک طرف دیوار بگیرید و از طرف دیگر نگاه کنید – اگر نوری رد شود یعنی درز باز است و باید درزگیری شود.
۶. عدم محافظت نهایی از یونولیت:
ترک کردن یونولیت به صورت لخت و اکسپوز (بدون پوشش) یک اشتباه است. یونولیت بدون محافظ، در برابر نور خورشید به تدریج تجزیه شده و شکننده و زردرنگ میشود. همچنین در برابر آتش مستقیم به شدت آسیبپذیر است و دود سمی تولید میکند. برخی دیده شده که یونولیت را به عنوان نمای نهایی در فضای داخلی پارکینگ یا موتورخانه نصب کردهاند و رها کردهاند – این کار خطرناک است. راه حل: همیشه بعد از نصب عایق، در اسرع وقت یک لایه پوشش محافظ بر روی آن اعمال کنید. اگر امکان اندودکاری ندارید، حداقل از یک لایه رنگ اکریلیک ضخیم یا پوشش آکریلیک الاستیکی (که مخصوص پوشاندن یونولیت و فوم است) استفاده کنید تا UV به آن نخورد. در فضای داخل هم میتوانید تختههای گچی یا چوبی روی فوم پیچ کنید تا آن را از دید پنهان کند و ایمن شود.
علاوه بر موارد فوق، اندازهگیری اشتباه و برشهای ناصاف نیز میتواند درزهای بزرگ و هدررفت عایق ایجاد کند. لذا دقت و تمیزی در اجرا بسیار مهم است. اگر اشتباهی رخ داد (مثلاً قطعهای کوچک جا ماند)، حتماً اصلاح کنید حتی اگر مستلزم صرف زمان بیشتر باشد. هزینه ناچیز فوم درزگیر یا چند رولپلاک اضافه در مقابل جلوگیری از اتلاف انرژی و مشکلات بعدی، کاملاً قابل توجیه است.
چکلیست اجرایی نصب عایق یونولیت دیوار
برای اطمینان از اینکه همه مراحل ضروری را هنگام نصب یونولیت ورقهای بر دیوار رعایت کردهاید، این چکلیست گامبهگام را دنبال کنید. این چکلیست بهصورت مختصر نکات کلیدی اجرایی را بیان میکند و میتواند قبل از شروع کار یا حین اجرا مرور شود:
-
بررسی و آمادهسازی اولیه: دیوار تمیز، خشک و محکم است؛ پوستههای سست یا رنگ کهنه زدوده شده؛ برآمدگیهای بزرگ تراشیده یا پر شدهاند. ابزار و مصالح (چسب مناسب، رولپلاکها، اسپری فوم درزگیر، کاردک و دریل) آماده هستند.
-
نقشه چیدمان ورقها: الگوی نصب پانلها روی دیوار مشخص شده تا درزهای عمودی در هر ردیف نسبت به ردیف بعدی جابجا باشند (آجرچینی). محل تقربی رولپلاکهای هر ورق نیز (۴ گوشه و میانی) درنظر گرفته شده است.
-
اختلاط یا آمادهسازی چسب: اگر از چسب سیمانی استفاده میشود، ملات طبق دستور سازنده (در ظرف تمیز با درصد آب مناسب) ساخته شده و ۵ دقیقه استراحت داده شده است. اگر چسب PU است، قوطی در گان قرار گرفته و آماده مصرف است (دمای محیط و قوطی در محدوده پیشنهادی سازنده است).
-
اعمال چسب بر پشت یونولیت: چسب یا ملات بهصورت نوارهای محیطی و خطچین میانی پشت اولین ورق پخش شده استceresit.com. حتماً لبهها دارای چسب باشند تا بعد از نصب، پشت ورق حفره خالی باقی نماند. میزان چسب کافی باشد؛ نه آنقدر کم که پیوستگی نداشته باشد، نه آنقدر زیاد که ورق را جلو بیاورد یا از اطراف بیرون بزند.
-
نصب و تراز کردن هر ورق: ورق با دقت در محل خود روی دیوار نشانده شده، کمی فشار داده شده و تراز بودن آن با ابزار تراز و شاقول کنترل گردیده است. در صورت نیاز با ضربه ملایم دست یا تخته، ورق کاملاً کیپ و همسطح شده است. فاصله با ورقهای مجاور چک شود (کمتر از چند میلیمتر).
-
برش قطعات در گوشه و انتها: برای محلهایی که ورق کامل جا نمیشود (کنجها، دور در و پنجره، انتهای ردیف)، قطعات یونولیت با تیغ تیز به اندازه دقیق بریده شده و در جای خود با چسب نصب شدهاند. هیچ قسمت خالی باقی نمانده است.
-
کنترل فاصله درزها: پس از اتمام چسباندن همه ورقها روی دیوار، درزهای بین تمام تختهها بازبینی شدهاند. هرجا بیش از ۲–۳ میلیمتر فاصله دیده شود علامتگذاری میشود تا بعداً فوم تزریقی یا نوار درزگیر استفاده شود.
-
زماندهی برای خشکشدن اولیه: (در صورت استفاده از چسب ملات) حداقل ۱۲–۲۴ ساعت زمان کافی برای گیرش چسب قبل از مرحله رولپلاکگذاری درنظر گرفته شده است. در این مدت اگر لازم بوده تکیهگاههایی برای جلوگیری از سرخوردن ورقها کار گذاشته شده است.
-
سوراخکاری و نصب رولپلاکها: طبق الگوی طراحیشده، با مته مناسب سوراخهای عمقی در هر پنل (معمولاً ۵ نقطه در هر ورق بزرگ) ایجاد و غبار داخل سوراخ تخلیه شده استceresit.com. رولپلاکهای متناسب با طول مورد نیاز انتخاب و در تمامی نقاط نصب شدهاند. واشر رولپلاکها همگی همسطح سطح فوم یا اندکی فرو رفته هستند. (در صورت وجود درپوش فومی، تمام درپوشها با چسب در محل خود محکم شدهاند).
-
درزبندی نهایی: تمامی شکافها و فواصل قابل ملاحظه بین ورقها با تزریق فوم پلیاورتان پر شدهاندceresit.com. پس از خشک شدن فوم، اضافات آن با کاتر قطع و سطح یکنواخت گردیده است. برای درزهای بسیار ریز، در صورت لزوم نوار درزگیر روی آنها چسبانده شده است.
-
سنبادهکشی و تمیزکاری: سطح عایق نصبشده با دست کشیدن بررسی شده و هر محل ناصاف یا لبه برجسته با کاغذ سنباده نرم، یکدست شده استceresit.com. سپس کل سطح با برس نرم یا دمنده پاکسازی گردیده تا آماده پذیرش لایه پوششی نهایی باشد.
-
اجرای لایه محافظ نهایی: بسته به برنامه پروژه، یا توری فایبرگلاس و اندود پایه سیمانی روی فوم کار شده (برای نمای بیرونی) یا گچ و پوشش داخلی اعمال گردیده است. به هر حال، لایه نهایی عایق را از دید و معرض هوا خارج کرده و سطح کار تکمیل شده است.
این چکلیست تضمین میکند هیچ مرحله مهمی از قلم نیفتد. رعایت ترتیب مناسب و دقت در جزئیات باعث خواهد شد عایق یونولیت دیوار شما با کیفیت عالی نصب شود و سالها بدون مشکل وظیفه خود را انجام دهد.
راهنمای خرید یونولیت ورقهای و متعلقات از پروسازه
حال که با اهمیت و روش صحیح عایقکاری دیوار با یونولیت ورقهای آشنا شدیم، در هنگام خرید مصالح مورد نیاز باید به چه نکاتی توجه کنیم؟ در این بخش به معیارهای انتخاب یونولیت ورقهای مناسب و همچنین خرید سایر اقلام مورد نیاز (چسب، درزگیر، رولپلاک و…) از فروشگاه پروسازه میپردازیم.
۱. انتخاب نوع و دانسیته یونولیت ورقهای: ورقهای یونولیت موجود در بازار بر اساس وزن یا دانسیته شناخته میشوند. برای مثال، یونولیت ورقهای “۱۵۰۰ گرم” یعنی هر ورق به ابعاد ۱×۲ متر حدود ۱٫۵ کیلوگرم وزن دارد که دانسیته آن حدود ۷٫۵ کیلوگرم بر متر مکعب است. همینطور یونولیت ۲۵۰۰ گرمی دانسیته حدود ۱۲٫۵ کیلو داردهرچه دانسیته بالاتر باشد، فوم متراکمتر، محکمتر و کمی عایقتر است. برای عایق دیوار، دانسیتههای متوسط به بالا (بین ۱۰ تا ۱۵) توصیه میشود تا ورقها استحکام مکانیکی کافی برای تحمل ملات رویه و ضربات اتفاقی را داشته باشند. در فروشگاه پروسازه، انواع یونولیت ورقهای سبک و سنگین موجود است. مثلاً یونولیت ورقهای 1200 گرم، 1500 گرم، 2000 گرم تا 2900 گرم در ابعاد استاندارد ۱×۲ متر عرضه میشود. اگر پروژهای مانند نما دارید که باید روی یونولیت ملات اجرا شود، بهتر است سراغ مدلهای سنگینتر (مثلاً 2000 گرم به بالا) بروید تا مقاومت فشاری بهتری داشته باشد برای مصارف سبکتر داخلی (عایقکاری پشت دیوارکاذب و …) مدلهای سبکتر هم کفایت میکنند.
۲. توجه به استاندارد و برند تولیدکننده: همانطور که بیان شد، حتماً یونولیتی تهیه کنید که برچسب استاندارد و تأییدیه کندسوزی داشته باشد. در صفحات محصولات پروسازه، این مشخصات به صورت شفاف ذکر شده است برندهای معتبر داخلی مانند آسمان فوم، پتروشیمی تبریز و … محصولات خود را با گرید B1 عرضه میکنند. شما میتوانید مشخصات فنی (دانسیته، ابعاد دقیق، قابلیت نسوز بودن و …) را در صفحه هر محصول یونولیت ورقهای در سایت پروسازه مشاهده و مقایسه کنید اگر سوال بیشتری دارید، کارشناسان پروسازه آماده راهنمایی شما هستند.
۳. متراژ و ابعاد مورد نیاز: قبل از خرید، مساحت سطح دیواری که میخواهید عایق کنید را محاسبه کنید (طول × ارتفاع برای هر دیوار). سپس با توجه به مساحت هر ورق (معمولاً ۲ متر مربع)، تعداد ورق لازم را برآورد نمایید. توصیه میشود حدود ۱۰٪ اضافهتر خرید کنید تا برای پرتبری و زاپاس کافی داشته باشید. ضخامت یونولیتها معمولاً ۵ یا ۱۰ سانتیمتر است (در پروسازه امکان سفارش ضخامتهای مختلف حتی تا ۲۰ سانت هم وجود دارد) اگر قصد دارید دو لایه ۵ سانتی روی هم بگذارید (برای عایق قویتر)، این را در تعداد سفارش لحاظ کنید.
۴. تهیه چسب مناسب: در فروشگاه پروسازه میتوانید انواع چسب و درزگیر متناسب با عایقکاری را نیز تهیه کنید. حاوی محصولاتی مانند اسپری فوم پلییورتان، چسبهای مخصوص عایق (چسب ملات آماده)، نوارهای درزگیر برزنتی و آلومینیومی و … است. برای نصب یونولیت، چسب فوم پلییورتان یک انتخاب عالی است چون سرعت اجرا را بالا میبرد. مثلاً چسب فوم تکی جزئی سومافیکس یا سیستا را میتوانید تهیه کنید. اگر ترجیح به ملات پودری دارید، محصولاتی مثل چسب مخصوص EIFS یا ملات خشک “تراز” در بازار موجودند که باید به همراه توری استفاده شوند. همچنین یک تفنگ اسپری فوم و اسپری تمیزکننده حلالدار اگر چسب PU تهیه میکنید فراموش نشود.
۵. خرید رولپلاک و متعلقات نصب: رولپلاک یا انبور عایق در انواع طولها (معمولاً ۱۰، ۱۲، ۱۴ سانت) عرضه میشود. بسته به ضخامت عایق و نوع دیوار، تعداد و سایز مناسب را انتخاب کنید. در پروسازه برندهای مطرح رولپلاک نظیر Ejot یا تکسون (ایرانی) ارائه شدهاند. دقت کنید که بهتر است رولپلاکهای همراه واشر ۵۰ یا ۶۰ میلیمتری بگیرید تا سطح اتکای کافی داشته باشد. برخی مدلها درپوش پلیاستایرن هم دارند که مزیت است (برای حذف پل حرارتی نقطه اتصال). به ازای هر متر مربع حداقل ۴ عدد رولپلاک در سفارش لحاظ کنید؛ یعنی مثلاً برای ۵۰ متر مربع دیوار، ۲۰۰ عدد حداقل مورد نیاز است. (بستهبندیها عموماً ۱۰۰ یا ۲۰۰ تاییاند).
۶. سایر لوازم جانبی: اگر قصد اجرای نما روی یونولیت دارید، حتماً توری فایبرگلاس مقاوم قلیا، پرایمر زیرسازی یونولیت (برای چسبندگی بهتر ملات روی فوم) و پودر پوشش سطح را هم تهیه کنید. (برای مثال محصولاتی مثل پنل عایق ایزوهم که خود همراه پوشش و چسب عرضه میشوند). هر سیستم ممکن است متعلقات خاص خود را داشته باشد؛ برای نمونه، در سیستم ایزوهم T50 که نوعی عایق روکار دیوار با فناوری نانو است، نیاز به چسب و نوار درزگیر مخصوص همان محصول دارید. همیشه راهنمای سازنده را مطالعه کنید یا از پشتیبانی پروسازه مشاوره بگیرید تا همه اقلام لازم را یکجا تهیه نمایید.
۷. قیمت و صرفهجویی در خرید: قیمت یونولیت خام عمدتاً وابسته به چگالی (وزن) و قیمت روز مواد اولیه (پلیاستایرن خام) است. طبیعتاً یونولیت سنگینتر گرانتر خواهد بود. شما میتوانید در [لینک داخلی: دسته یونولیت (EPS) | /product-category/یونولیت/] سایت پروسازه، لیست قیمت بروز انواع یونولیت را مشاهده کنید. پروسازه تضمین بهترین قیمت را ارائه میدهد و معمولاً تخفیفهایی برای خرید تعداد بالا دارد. اگر متراژ بالایی نیاز دارید، حتماً با بخش فروش برای دریافت تخفیف حجمی تماس بگیرید. همچنین به موجودی انبار و زمان تحویل دقت کنید؛ یونولیت حجیم است و ارسال آن ممکن است نیاز به هماهنگی باربری داشته باشد که پروسازه در این زمینه همراهی میکند.
با رعایت این موارد در خرید، مطمئن خواهید شد که مصالح مناسبی به دستتان میرسد و هنگام اجرا با مشکلی مواجه نخواهید شد. سایت پروسازه با دستهبندیهای مرتب و مشخصات فنی کامل
یونولیت ورقهای (فوم تخت EPS) راهحلی موثر، اقتصادی و عملی برای عایق حرارتی دیوارها است. با وزن سبک و ضریب عایق مناسب، این مصالح به راحتی روی انواع دیوار نصب میشوند و میتوانند لایهی پیوستهای ایجاد کنند که جلوی اتلاف گرما را بگیرد. البته نصب صحیح و جزئیات اجرا در عملکرد نهایی بسیار تاثیرگذارند. در این مقاله آموختیم که چگونه با آمادهسازی درست سطح، استفاده از چسب و رولپلاک استاندارد، درزبندی کامل و پوششدهی مناسب، میتوان یک دیوار معمولی را به یک دیوار عایقشده ایدهآل تبدیل کرد.
کلید موفقیت در عایقکاری دیوار با یونولیت، توجه به پیوستگی عایق و حذف پلهای حرارتی است. هر قطعی در لایه عایق یا هر جسم رسانایی که آن را سوراخ کند، میتواند راندمان سیستم را پایین بیاورد. با دستورالعملهای ارائهشده – از جمله همپوشانی ورقها، عایقکردن گوشهها و استفاده از اتصالات غیرفلزی – این مشکل قابل حل است. نتیجه نهایی، دیواری خواهد بود که در زمستان گرمای داخل خانه را حفظ میکند و در تابستان مانع نفوذ گرمای بیرون میشود؛ در عین حال مشکلاتی نظیر تعریق و کپکزدگی ناشی از سطوح سرد را نیز نخواهد داشت.
در پایان، یادآور میشویم که انتخاب مصالح باکیفیت نقش مهمی در دوام و کارایی عایق دارد. یونولیتهای کندسوز استاندارد، چسبها و رولپلاکهای مناسب و اجرای باحوصله، همگی سرمایهگذاری کوچکی هستند در برابر صرفهجویی بزرگتر در مصرف انرژی و آسایش حرارتی ساکنان. امیدواریم با بهرهگیری از این راهنما بتوانید پروژه عایقکاری دیوار خود را با موفقیت به انجام رسانده و از مزایای آن در سالهای پیش رو بهرهمند شوید. دیواری که بهخوبی عایق شده باشد، نهتنها در هزینهها صرفهجویی میکند بلکه گامی است در جهت ساختن ساختمانهایی پایدارتر و دوستدار محیط زیست.
پرسشهای متداول (FAQ)
س 1: یونولیت ورقهای با یونولیت سقفی چه تفاوتی دارد؟
پاسخ: یونولیت سقفی بلوکهای بزرگتری (مثلاً ۲۵×۵۰×۱۰۰ سانت) برای قرارگیری بین تیرچههای سقف است، در حالی که یونولیت ورقهای به صورت تختههای تخت (معمولاً ۱×۲ متر) برای پوشاندن سطوح دیوار یا کف به کار میرود. از نظر جنس هر دو از پلیاستایرن انبساطی (EPS) هستند، ولی ورقهایها در ضخامتها و دانسیتههای متنوع برای عایقکاری عرضه میشوند و کاربرد عایق حرارتی/صوتی دارند، در حالی که یونولیت سقفی بیشتر نقش پرکننده سبک در سقف دارد.
س 2: چطور مطمئن شوم یونولیت ورقهای که خریدهام نسوز (کندسوز) است؟
پاسخ: بهترین راه، چک کردن علامت استاندارد و گواهی B1 روی محصول است روی بستهبندی یا خود ورقها معمولاً کلمات “خودخاموششونده” یا “کندسوز” چاپ میشود. همچنین میتوانید یک تکه کوچک را با فندک تست کنید؛ یونولیت نسوز شعلهور نمیشود و پس از دور شدن شعله خودبهخود خاموش میگردد، در حالی که نوع عادی ممکن است به سوختن ادامه دهد.
س 3: برای接 چسباندن یونولیت به دیوار گچی داخل خانه چه چسبی توصیه میشود؟
پاسخ: در فضاهای داخلی، اگر دیوار گچی صاف است میتوانید از چسبهای خمیری اکریلیک مخصوص چسباندن پنلهای دکوراتیو یا حتی چسب کاشی استفاده کنید، به شرطی که حلال فوم نداشته باشند. اما چسب فوم پلیاورتان نیز گزینه خوبی است چون سریع میچسبد و نیاز به نگهداری طولانی نیست. در هر حال، قبل از چسباندن مطمئن شوید سطح گچ دارای رنگ یا کاغذ دیواری نباشد یا آن را کامل بتراشید که چسب به خود گچ بچسبد.
س 4: آیا میتوان یونولیت ورقهای را دو لایه روی هم اجرا کرد؟
پاسخ: بله، در صورتی که نیاز به عایق حرارتی قویتری باشد میتوان دو یا چند لایه یونولیت را روی هم نصب کرد تا ضخامت عایق افزایش یابد. فقط باید دقت کنید که لایهها با کمی جابجایی نسبت به هم (درزهای لایه اول با ورقهای لایه دوم همپوشانی داشته باشند) نصب شوند تا پل حرارتی از درزهای لایه زیری عبور نکند. همچنین برای مهار مکانیکی، باید رولپلاک بلندتری انتخاب کنید که از همه لایهها عبور کرده و وارد دیوار شود.
س 5: عملکرد یونولیت در مقایسه با عایقهای دیگری مثل XPS یا پشمسنگ چگونه است؟
پاسخ: هر کدام مزایا و معایب خود را دارند. یونولیت (EPS) سبک و ارزان است و مقاومت حرارتی مناسبی دارد اما مقاومت فشاری و آبی آن به اندازه XPS نیست. XPS (پلیاستایرن اکسترود شده) دانسیته بالاتر و ساختار سلول بسته دارد، بنابراین عایق حرارتی آن کمی بهتر و جذب آب آن بسیار کمتر است؛ ولی قیمتش بالاتر است. پشمسنگ غیرقابل اشتعال است و عایق صوتی بهتری محسوب میشود، اما نصب آن سختتر بوده و اگر خیس شود عایق بودنش را از دست میدهد برای دیوارها در شرایط معمول، یونولیت EPS یک انتخاب متعادل از نظر کارایی و قیمت است؛ مگر مواردی که رطوبت خیلی زیاد یا دمای خیلی بالا مطرح باشد که آنجا ممکن است XPS یا عایق معدنی ترجیح داده شوند.
س 6: آیا یونولیت برای عایق دیوارهای داخلی (مثلاً پشت گچبرگ) هم مناسب است؟
پاسخ: بله، یونولیت ورقهای را میتوان در داخل ساختمان و پشت دیوارهای کاذب نیز به عنوان عایق به کار برد. برای مثال در بازسازی خانههای قدیمی که امکان عایقکاری از بیرون نیست، ورقهای ۳ یا ۵ سانتی یونولیت را با چسب به دیوار داخلی چسبانده و روی آن یک لایه گچ برگ نصب میکنند (سیستم Drywall Insulation). این کار بدون تخریب جدی، عایقکاری داخلی را بهبود میبخشد. فقط توجه داشته باشید که حتماً یک لایه روکش (مانند همان گچبرگ یا پانل چوبی) روی یونولیت بیاید تا در معرض آسیب یا آتش قرار نگیرد.
س 7: بعد از نصب یونولیت روی دیوار نما، چه نوع اندودی به کار ببریم؟
پاسخ: سیستم استاندارد نما برای یونولیت، اندود سیمانی سبک شامل چسب مخصوص + توری فایبرگلاس + فلاستر نما است. ابتدا یک لایه ملات مخصوص (معروف به Adhesive Mortar) به ضخامت چند میلیمتر روی یونولیت کشیده میشود و توری فایبرگلاس در آن خوابانده میشود. سپس یک لایه دیگر ملات روی توری اعمال و کاملاً صاف میگردد. بعد از خشک شدن میتوان روی آن را رنگ نمای اکریلیک، ملات تزئینی (مثلاً ملات تگری یا رولکس)، یا هر پوشش واترپروف دیگر اجرا کرد. این لایه علاوه بر محافظت فیزیکی یونولیت، نقش آببندی و زیبایی نما را نیز دارد.
س 8: عمر مفید یونولیت در دیوار چقدر است؟ آیا نیاز به تعویض دارد؟
پاسخ: یونولیت مادهای غیرآلی و مقاوم به پوسیدگی است و در صورت حفاظت از UV میتواند دهها سال دوام بیاورد. تحقیقات نشان داده که EPS پس از ۳۰-۴۰ سال کار در ساختمان، تنها افت ناچیزی در خواص دارد (چند درصد کاهش R-value). بنابراین اگر به درستی نصب و محافظت شود، عملاً نیازی به تعویض در طول عمر مفید ساختمان نخواهد داشت. البته اگر آسیب فیزیکی ببیند –
https://prosazeh.com/WM71HI
کپی آدرس
